Değişim Günlüğü, 4. Gün: Şikâyet etmemenin bedeli

4. günden merhaba,

Açık konuşayım, bugünü pek yapamadım. Görevimiz gün içindeki şikâyetlerimizi yakalamaktı. İlk okuduğumda “Bu bana göre değil” dedim, çünkü ben hayattan pek şikâyet etmem. Hayatı olduğu gibi yaşarım. Ne gelirse kabul ederim, sorunlara çözüm bulur ve yoluma devam ederim. Yıllar içinde şunu öğrendim: Değiştiremeyeceğim şeylerin üzerine hayatımı kurmuyorum.

Ama bugün bu görev bana bambaşka bir soruyu sordurdu: Acaba bu “şikâyet etmeme” hâli, bazen durumumu iyileştirmek için çaba harcamamı da engelliyor mu?

Aklıma hemen bir gün geldi. Otogardan eve dönecektim. Yol uzun ama genelde ya yürürüm ya otobüse binerim. Sabah çok erkendi, otobüs bulamadım. “O zaman yürürüm” dedim. Valiz çok ağırdı ama yürüdüm. Eve vardım, evet. Ama sonraki üç gün yorgunluğum geçmedi.

Bence başka biri olsa o sabah hiç düşünmeden taksiye binerdi. Ben ise “Şikâyet etme, bir çözüm bul, devam et” dedim ve kendimi zorladım. Sorunu çözdüm ama en zor yoldan.

Bugün fark ettiğim şey şu: Şikâyet etmediğim için bazen içinde bulunduğum durumu göremiyorum. Ağır valizi “taşınabilir” sayıyorum, yorgunluğu “geçer” sayıyorum. Kabullenmek ile katlanmak arasındaki çizgi bazen bulanıklaşıyor. Kabullenmek, değiştiremeyeceğim şeyle barışmak. Katlanmak ise değiştirebileceğim bir şeyi değiştirmemek. O sabah taksi bir seçenekti; ben onu hiç masaya koymadım.

Belki benim için asıl görev şikâyetlerimi yakalamak değil, kendime “Bunu daha kolay yapmanın bir yolu var mı?” diye sormak. Hatırlarsan her sabah evrene de tam olarak bunu söylüyorum: “Bana hayatın daha kolay olabileceğine dair kanıt göster.” Belki de kanıt hep oradaydı, ben taksiye binmiyordum.

Son iki gün

Son iki gün istediğim gibi geçmedi, bunu da saklamayacağım. Ama küçük bir not düşmem lazım: Sadece bin kere estağfurullah çekmek bile o günlerde çok iyi geldi. Her şey yolunda gitmediğinde bile tutunabileceğin küçük bir alışkanlığın olması büyük fark yaratıyor.

Bugünün notu

Şikâyet etmemek bir güç. Ama kendine kolaylık tanımamak bir erdem değil.

Yarın görüşmek üzere. 4. gün de tamam, yarım ama dürüst. 🌱